سلام

کار کنیم برا زندگی نه زندگی کنیم برا کار اینو همیشه با خودم میگفتم ولی الان عکس شده  همه چیمون شده کار...

چند روز پیش احسان  یه تلنگر زد که خیلی وقته به کارای شخصیمون نرسیدیم مگه نه؟

راست میگفت همش گرفتار کار و کار و کار شدیم یا گرفتار کارمون کردن که دیگه خبری از اون شور حال قبلی نیست

 مگه چند سالمونه که از اون حس و حال افتادیم ؟ برا چی دیگه مزه زندگی رو حس نمی کنیم ؟

برا چی دیگه نمی رسیم دست مادرمونو ببوسیم و پدرمون بگیم خسته نباشی ؟

براچی خودمون رو تو کار گم کردیم ؟ که حتی نمی رسیم کارای شخصیمون رو انجام بدیم .

ببخشید که تعمیم دادم اخه فک کنم خیلی ها هیمنجوری ان مگه نه ؟

یا علی